Girêka sê aliyên welatê min
Li ser sê deryayan bilind dibe
Ronahiya wê, sûra wê
Serê ku sê pelçiq tê de kom dibin
Kirasê ku sê zarok pê ve digirin
Çiyayê qedîm ê efsaneyan û ayetan
Lawıke xeribin ku ji bo wê canê xwe dan
Perestgeha kerametê
Tilsima lêgeriyayî ya jiyana ku pîroziya xwe winda kiriye
Dema agirê şerê welatekî pê diket
Rûyên ber bi te ve zivirîn
Yên herî bilind ên welatê min ber bi te ve meşiyan
Keç û kurên herî xweşik ên welatê min
Çek li xwe kirine
Da ku dijmin hilweşînin
Pişta xwe dane koletiyê
Gava tu bûyî perestgeha azadiyê
Bi diya çav bi rondik ve xatir xwestine
Gava tu jiyanê dizayînî
Tu heval neecibandine, dema ya rastîn li ba te bû
Di wê gavê de ku min ling avêt ser te
Min zanî ku her nefesa te diguherîne û dide
Hem evîn dibe hem jî bawerî
Min bi rûyê te dît
Heval tiştekî din e
Rê tiştekî din e
Jiyan jî tiştekî din e
Dema min destên ku te di nav destan de digirtin, di nav destên xwe de girtin
Hevalê têkoşînê jî bi tevahî cuda ye
Û Cudî, ew
Piştî hev ji te hez kirin
Ez jî hem ji te
Hem jî ji yên ku ji te hez kirin hez kirim…
Ji helbesta Mehmet heval, Apociyekî ku xwe bi fikir û felsefeya Rêbertiyê re yek kir û xwe avêt nav jiyanê, her dem bi rawesta fedayî û ruhê xwe ji hevalên xwe re mînak bû, 16 salan têkoşîneke bêeman meşand; helbesta ku li qada Cudî, cihê ku pratîka xwe ya yekem kir û li dijmin derbên giran xist, nivîsand û girêdana xwe û evîna xwe ya ji dil ji bo Cudî tê de nîşan da…