Duran Kalkan
Bûyeran daye nîşan ku AKP careke din nêzîkatiyeke li gorî kevneşopiya xwe ya takiyeger daniye holê. Gelek derdorên hundirîn û derve bawer kiribûn ku wê AKP xwe bi spartina merc û derfetên hundîrîn û derve re, di derbarê çareseriya pirsgirêka Kurd û demokratîkirina Tirkiyê de hinde vûbûnan pêkbîne. Lê mixabin ew helwesta ku hukimetê li hemberî komên aştiyê ku li ser bangawaziya Rêber Abdulah Ocalan ji Mexmûr û Qendîl çûne daye nîşandan, daniye holê ku ev bawerî û hêvî nerast in.
- Ayrıntılar
Cemil Bayık
Rêber Apo cihê nû yê di nava sîstema Îmraliyê de ku lê tê hiştin mîna ‘çala mirinê’ binav kiribû. Li hemberî nerazîbûna gelê kurd a rewa û demokratîk weşandina wêneyên Îmraliyê ya ji aliyê Wezareta Dadê ve jî ev navlêkirin piştrast kir. Mîna di wêneyên hate weşandin de jî hate dîtin Rêber Apo di cihekî mîna çaleke bêbinî de tê hiştin.
- Ayrıntılar
Filistîn heya destpêka sedsala 20’an di bin destê dewleta Osmaniyan de bû. Di heman demê de, xwesteka cihûyan a mezin hebû ku Filistînê ji xwe re bikin dewleteke cihû. Hemû hewldanên wan bi Sultan Abdulhamîd re vala derketin û nikaribûn ku Filistînê bi zêran bistînin. Piştî şoreşa ereban di dema şerê cîhanê yê yekemîn de û binketina dewleta osmaniyan, vêca artêşa îngilîz kete Filistînê.
Hozan Ehmed Arîf di helbesta xwe ya bi navê Pidika Adîloş de wiha dibêje::
- Ayrıntılar
Ji dilê çiyayên azadiyê ez silavên xwe yên bêdawî ji tevayî rêhevalan re dişînim. Di serî de cejna Rêber APO û tevayî girtiyên azadiyê pîroz dikim, rêz û girêdana xwe ya bêdawî nîşan didim.
- Ayrıntılar
Cemil Bayık
Nûçeyên der heqê şandina pênc girtiyan ji girtîgeha Îmraliyê re û guhertina cihê Rêber Apo di navgînên çapemeniyê de cih girtin. Di van nûçeyan de, der barê girtiyên hatine şandin de hin agahî hatin dayîn. Parêzer û birayê Rêber Apo ên çûne serdana wî jî ev nûçe piştrast kirin.
- Ayrıntılar
Rêber Apo ji bo pêşketinên felsefîk, teorîk û îdeolojîk ên li Îmraliyê pênasaya “pêvajoya vejîna rêbertiya sêyemîn” bi kar anî. Rêber Apo di pirtûka “Parastina Gelekî” de dîroka PKK’ê weke serdema hemleya sê partîbûyînê îfade kir.
DURAN KALKAN
Mizgînî
Em ber bi roja vejîneke xwe ya nû ve diçin.
Di warê biyolojîk de vejîn hene û têne pîrozkirin. Di warê siyasî de vejîn hene û têne bibîranîn. Di warê çandî de vejîn hene û têne pîrozandinê. Di warê felsefîk de vejîn hene û têne jiyandin...
- Ayrıntılar
Di salvegera Komkujiya Dêrsimê de; qêrîn, hawar, êş, bêhna barûdê, bêhna zingera şûrên dagirkeran bi hawara Dîcle, hawara Mûnzûrê, hawara Newala Qesaba, hawara Geliyê Zîlan re di dilê me de bi sûzeniyeke bêpayan olan dide. Îro jî nevîçirkên Mehmed Paşayan,Topal Osmanan, Îsmet Înoniyan di her fersendê sonda qirkirina kurdan didin.
Qêrîn û hawara Elîşêr û Zarîfeyan tevlî ya Seyîd Riza dibe; qêrîn û hawara “tolhildan” a Nûrî Dêrsimiyan tevlî ya Mala Eliyê Ûnisan dibe û li hember vê dîroka kambax ku di her serhildaneke kurd de xwe dubare kiriye û hawara Îhsan Nûrî Paşayan li lat, zinar, gelî û quntarên çiyayê Agirî de fetisandibû, bi guleya yekem a di pêşengiya fermandarê nemir Egîd de ji nû ve pêl bi pêl bersiva van qêrîn û hawaran hate dayîn. Bêrîtan û Zîlanan; ji Zarîfe, Besê, Rindexan û heta Leylayan re bûn ziman, awaz, newa û pê re hemû qeyd û zincîrên ku di şexsê jina kurd de li stûyê civakê hatibû rapêçan veçirandin û ji nîgarên wan, wêneyên azadiyê, berxwedaniyê û fedayitiyê xêz kirin.
Ku îro pêşeng û pilingên serhildanên kurd wekî Elîşêr û Zarîfe, Seyîd Riza, Nûrî Dêrsimî, Celadet Mîr Bedirxan, Şêx Seîd, Evdirihmanê Mala Eliyê Ûnis û gelekên din ku sax bûna, ku van rojan bidîtana, wê sedî sed di nava refên gerîlayên PKK’ê ciyên xwe girtibana. Ji ber ku PKK, di seranseriya sedsalên borî de ku her dem serhildanên kurdan ku bi armanca jiyaneke azad biafrînin rabûbûn, her carê têk çûbûn û trajediyên ku ziman nagere bê qalkirinê hatin jiyandin, vaye PKK di sedsala 20’an de ji hemû qêrîn, hawar û bangên wan ê tolhildanê û ji dardekirin, sûzenî, têkçûyîn, bêçaretî, mişextî, komkujî û tehcîra ku hate serê wan re bû bersiv.
Hezar mixabin, ev dijminên gelê kurd ên ku her dem ji devê wan gilêzeke xwînî diherikin, ku geh ev dibin fars, geh dibin tirk, geh dibin ereb, geh dibin îngîlîz, geh dibin îsraîlî, di sedsala 21’an de, hê jî dev ji armancên xwe yên qirkirinê bernedane. Digel ku li çar parçeyên Kurdistanê, di pêşengiya Rêber Apo de, ku dîroka kambax a ku ji bilî têkçûnan para gelê kurd nekiriye, ji nû ve nivîsand û bi tehlîlên xwe, ev dijminên ku kurdan xistibûn şûna kewên qewmê xwe, bi per û bask kir û fena teyrên baz û heloyan heyfa sedan sala ji dijminan girt û hêviyên jiyaneke azad ji bo kurdan seridand.
Ehmedê Xanê ku her dem sûzeniya xwe ya bê rêbertiya kurdan dianî ziman û digote, “hebûna me jî xwedayek...” bila serê xwe ji gora xwe ya bihûştî rake bibîne û li çiyayên jorî xwe binêre, waye şervanên azadiyê, gerîlayên azadiyê di pêşengiya Rêber Apo de dîlana azadî û tolhildanê digirin.
Hezar mixabin, dijminên gelê kurd, kurdan wekî kurdan berê dihesibînin. Kurdan wekî kurdên dema serdema 17’an dihesibînin. Hê jî hewl didin bi lîstikên osmaniyan ku kûfnîkî bûne, dîsan kurdan bixapînin û wan bera hev bidin. Çawa ku di dema Siltan Ebdulmecîd de, osmanî tevlî Mîr Bedirxan serîrakirina Seîd Begê ku xalê Yezdînşêr bû li bin xistin û ew di kelayek de kuştin, çawa ku fermana kuştina hezaran keldaniyan hat dayîn û welatê Hekaran bi fermanda mîr kirin gola xwînê, bi lîstik û derewên osmaniyan bi Yezdînşêr serîrakirina Mîr Bedirxan têk birin û piştre heman tişt anîn serê Yezdînşêr; niha jî hewl didin bi van lîstikan hê jî kurdan bixapînin.
Bila her kes vê bizanibe, niha kurd xwedî rêbertiyeke wisa ne, dev ji çend dijmin, lîstik û polîtîkayên wan berdin, dinya û gerdûnê tehlîl dike û wê tu careke din kurd nebin pelîstokên destê dijminan.
Hê jî îngîlîz bi destê xwefirotî û dewşêrmeyên fena AKP û Erdogan de, hewl didin kurdan bi lîstik, bi hêza xwe ya fînansî bixapînin û bi xwe ve girê bidin. Tiştên ku anîn serê ermenî, rûm, tirk û hemû ereban, niha bi destê AKP’ê û eşîrên kurd ên başûr, hewl didin bînin serê kurdan.
Lewre, kurd ne kurdê berê ne. Kurd êdî bi tehlîla dîroka hezaran salan polîtîka dikin.
Lewre wê careke din ev dîroka kambax di şexsê kurdan de dubare nebe, ji ber ku rêber tiya kurd heye û pê re jî artêşeke qewîm a gerîla li deverên Kurdistanê parastina vî gelî dikin heye.
- Ayrıntılar
Piştî mehên dûvedirêj ên havîn û xopana payîzê, erd û ezman dinehwirin di nava şîrqeşîrqa brûskan de. Xumexuma dolên kûr, bi xwe re çavikên kaniyan diteqînin û bi xwe re hêviyan diseridînin û tevlî lehiyan dibin. Heyv, her çiqas ji ber barîna baranê nikaribin wê bibînin jî, di bin xêliya tarî ya ewran de, bi hîskirina bişirînin wê yên şermokî de, li ser rûyê wê giravan neqş dikin, da ku her dem rênîşanderê me be.
Her ku diçe payîz xatirê xwe ji me dixwaze û darên berû û maziyan pelên xwe diweşînin da ku şopên me û ew şiverêyên ku ji ber şopên me fena marekî dixuyîn vedişêrin. Ji bilî darên xaçê, darên dîtir nîv bi nîv pelên xwe hişk kirine û bêyî ku li benda yên din bimînin xwe bi axê re dikine yek.
Şîrqeşîrqa ewran fena wênekêşek, di şevên tarî zilûmat de, ji nişka ve her der ronî dike û pê re xurmîniyekê ji axê û ji dar û beran tîne. Di vê kêliyê de ku te naylonê xwe vekiribe û bi sikên zexm ewle kiribe yan jî di bin tahtekî de, bêyî ku ji heft qatên jorîn neyê dîtin tu agirekî vêbixî û bi koza wê hewl bidî ricifîna dil û hinavên xwe hefsar bikî û pê re çaydankê xwe yê tîr tenî bikelînî, tu bi siûd î.
Di van rojan de, li her devera welatê me, li her quntar û kimtên çiyayên welatê me, bi coş û azweriya moriyan, gerîlayên ku heval û hogirên dayîka xwezayê ne, bi hezar zehmetî hazirî û amadekariyên zivistanê dikin. Gotin di cî de be, em bi siworiyan re ketine pêşbaziyê. Piştî demeke dirêj a meselokên “vebûnên xapînok”, piştî ku em qampên xwe çêbikin, qutê xwe yê zivistanê temîn bikin, em ê dest bi perwerdehiyên xwe yên bîrdozî, ramyarî û leşkerî bikin, da ku em xwe ji bihareke rengîn, hêç û delûdîn re amade bikin, da ku bi şînbûn û vebûna pelan re, em jî ji bona ku hêvî, daxwaz, dirûşm, bendewarî, daxwaz, xeyalên gelê xwe şîn bikin û fena vebûnên pelan ev dijminê har, fena rastiya xwezayê bînin ser xeta vebûnên rastîn, xwe amade dikin.
Ji dîroka mirovantiyê bigire, heta têkoşîna me ya azadiyê, gelek encam û tecrûbe ji me re mîrate mane. Ji ber vê yekê, piştî ewqas bedeldayînan, li gorî rêzik û zagonên xwezayê, em ê jî rêgeha xwe diyar bikin. Geh em ê fena teyrê baz wan bi pencikê xwe jar bikin, geh em ê fena pezkoviyek ji latek xwe bipengizînin latekî din; geh em ê fena marekî bi sebr û bêdeng bin, geh em ê fena pilingekê diranên xwe di qirikê de biçikînin. Bila neyê gumankirinê ku, heta ku ew destên qirêj û kotî neşkên, heta ku ew sinc, dirî û striyên ku di navbera Ameda mazlûman, Qamişloka evînan, Mehabada qaziyan û Hewlêra dilbirînan de hatiye çandin neyên birîn, destê me li ser tetikê wê tu carî dostaniya me û heyv û stêrkan re, hevalbendiya me bi baz û eyloyan re, pêşbaziya me bi pevkovî û siworiyan re, cîrantiya me bi xilt û kormişkan re neqede....
- Ayrıntılar