1`ê Hezîranê: Di serî de Ş. Kendal, Ş. Silav û tevayî şehîdên 1’ê Hezîranê bi bîr tînim û biryara xwe ez careke din nû dikim. Belê 1’ê Hezîranê ji bo têkoşîna Azadiya gelê Kurd gavek mezin e û destkeftiyên xwe zêde ye. Bêguman girtina wan encaman hêsan nebû, bedelekî mezin hat dayîn û bi sedan heval bi qehramanî şehîd ketin. Di vê gav avêtinê de li cem me ku rola sereke leyîstin heval Kendal, Silav, Aydin û gelek hevalên ku em nikarin wan ti caran ji bîr bikin, serkêşî kirin û pêşiya me vekirin. Bêguman 1’ê Hezîranê tenê ne li hember artêşa Tirk bû, bi qasî li hember dijmin û neyerê derve, ji ewqasî zêdetir jî li hember dijmin û paşverûtiyên ku di nav me de dihate jiyîn bû…
Ev çar roj in ku em bi hevalên eyaleta Xerzan re civîn çêdikin. Hevalên eyaletê bi piranî amedebûn, ji 40 kesan zêdetir heval beşdar bûn. Pirsgirêkên ku hatine jiyîn me ji hemû hevalan guhdarkir û me gelek tişt ji hevalan re got. Weke gelek caran ku ji bo min balkêş dihat vê carê jî ez dame fikrandin û min got: Gelo çima? Ev hevalan ruxmî ku dev ji jiyana civakê û malbatên xwe berdane hatine, ji bo bi tenê bigihijin armancên ku dane pêşiya xwe hemû zor û zehmetiyan dane li ber çavan û li himber dijmin bi rihekî fedaî disekinin, lê belê çima hevdû tengav dikin! Bi rastî jî pir balkêş e û mirov wate jî nade. Axiftina Rêber APO ku ji me re digot, ez ji sedî not û pênc li himberî we têkoşîn dikim û ji sedî pênc jî li himber dijmin her di mêjiyê min de zindî dibû. Dema ku em îro li civîna me mêze dikin, em baştir fêm dikin ku dijmin çiqasî bi civaka me leyîstiye. Xuya dike ku emê hêjî bibînin, ji ber ku civîn û nîqaşên me berdewam dikin…
10`ê Hezîranê: Ev 15 roj in em bi civîn û nîqaşan derbas dikin. Piştî platformên hevalê Çiya û Rojhat û hevala Sema ku pir berfireh çêbû, di sê rojan de jî me civîna rêveberiyê bi dawî kir. Û îro jî bi hemû hevalan re me civînek çêkir. Êdî bi hevalên ku dê herin herêman re emê nîqaşek xurt bikin û dawî li civanan bînin, dest bi xebatên xwe bikin. Belê 15 roj in me bi berfirehî û kûranî pirsgirêkên eyaleta Xerzan girt dest û nîqaşek xurt meşand... Em bawer in ku ewqas nîqaş ê bandoreke baş li ser xebatên eyalatê bike.
Erê heval û xwendevanên hêja, hûnê bibêjin di nav hevaltiya PKK’ê de û li serê wan çiyayên azad çima ewqas pirsgirêk derdikeve? Rast e, lê belê Rêber APO tim ji me re ev digot: Şerê min ji sedî not û pênc li hember paşverûtî û şaşîtiyên we ye, ev gotin tê vê wateyê ku bi tenê tevlîbûn û bûna rêvebir nayê wê wateyê ku em bûne PKK’î. PKK`î bûn bi şehîd û bi nirxên PKK`ê re jiyan kirin e û li gorî wê bi serkeftî xebat meşandin e.
13`ê Hezîranê: Me duh jî bi koma herêma Sason, Motkî û Tetwanê re civîn çêkir û piştî xatir xwestinê komên herêma Tatwan û Motkî ji me cuda bûn û çûn ser karên xwe. Îro jî wê koma Sasonê ji me cuda bin û biçin ser xebatên xwe. Hevalên ku ji me cuda bûn dilgeşî û hêviyek mezin dane me ku dê xebateke serkeftî bimeşînin….
14`ê Hezîranê: Roj baş Kurîs! Li ser bilindahiya çiyayê Kurîs Roj baş berxwedêr û şervanên azadiya Kurdistanê! Hûnê bêjin çima ev ba û bêhna xwe ji vê nivîsê tê? Belê duh êvarê ji bo naskirin û dîtina der û dora çiyayê Kûrîs em bi hevalê Erhan û hevalê Adil re hatin ser bilidiya Kurîs. Şev saet 10-11 leşkerên Tirk ji qereqola Kesrê çend top ji ser me re avêtin Dola Şêx Cuma..
Bi ronahiya rojê re em şiyar bûn. Lê ezê çawa navsera Kurîs û derdora wê ji were bêjim, an jî şopê ku bi salan gêrîlayên azadiya Kurdistanê, berxwendaniya wan bêjim! Baş tê xuya şopên ku li ber çavê me bêhn û rûkeniya ciwanên Kurd ku bi berxwedanekek bêhempa jiyan kirine tê li ber çavê me mirov. Ji parçên qazan û bomban! Ji kevirê hûrbûyîne û qalikên fîşekan bes e ku mirov berxwedanî û şerê mezin ê çêbuye fêm bike! Tenê bi hesinên qazanan û roketan, parçên firoka ku hevalan anîbûn xwarê ku parçê wê li wan zinaran belav bûye.
Erê hevalno; xuya dike ku leşkerên artêşa Tirk çiqas asteng bûne û bêçare mane ku bi tona qazan û fîşek bi ser hevalan de barandine, bi van nîşanan kifş e. Ger ku îro em bi rihetî bi ronahiya rojê re çaya xwe çêdikin, penêrê xwe daydidin li ber xwe dixwin ev bi encama berxwedaniya şehîdên nemir û gerîlayên Kurdistanê ye. Belê, bi ronahiya rojê re ji bo taştêya sibê, heval Erhan û Adil dest bi amadekariya çay û penêr sorkirinê kirin. Erê xwendevan û hevalên hêja, li aliyekî şahîd û rûkeniya me ku bi berxwedana hevalan, xwîn û xwîdana ku rijandine tê li ber çavê me.
Li rojhilatê me Geliyê Şêx Cuma û li rojavayê me Geliyê Bilîsê heta ku çavê me dibîne gund, çiya, dol û tev bi daristanên xweşik hatine xemilandin xuya dike. Erê hevalno! Bi çavê Kurîs li xweşikbûna welatê Xerzanê çiqasî mirov zindî dike we zanibana?...
17`ê Hezîranê: Roj baş Sîser, roj baş welatè Xerzanê. Doh Kurîs îro jî em mêvanê Sîser in. Ev çend roj bûn me rapor û nîşe ji bo Başur dinivîsand û me bi hevalê Zagros re rêkir. Tenè ez na hevalê Rizgar, Kendal, Zagros û hevala Şîlan jî di nivîsandina van raporan de gelekî westiyan. Duh êvarê ji bo em herin li serê Sîser, bi hevalê Erhan û Kendal re em hatin li cem hevalê Rêzan ê Torî. Hevalê Rêzan ev demek e ku bi tenê tim li ser mekîneyê ye û ji hemû hevalan re cilan didirû.
Di berbanga 4`ê sibê de, bi ronahiya rojê ya pir hindik re ji ber ava Geliyê Şêx Cuma me berê xwe da hevrazê Sîser û berbi jor hilkişiyan. Ji ber zinarên asê û bayê hişk ê dihat, heta em gihiştin navsera Sîser saet bûbû heşt. Carna me xwe bi teht û şikêran digirt, carna jî me xwe bi giha digirt û gav bi gav em gihiştin ser serê bilindahiya Sîser. Derketina wê çiqas zor û zehmet bû jî, lê belê hevalê Kendal ruxmê, vê wêneyên me û yên çiyan kişandin îxmal nekir. Belè bi gihaştina ser Sîserê re destpêkê me derdorên xwe bi dûrbûnê meyîzand. Heval Kendal jî bi kemara xwe, heta ku çavê wî didît welatê Xerzan kişand kamarê û hevalê Erhan jî çaya me çêkir. Bi penêrê koçeran ê sîrikî re danî ber me û me taştêya xwe li ber wî bayê gur ku li bilindaya Sîser li me dida xwar. Ruxmê ku çayên me yê di îskanan de ji ber bayê cemidî yê lûtkeya Sîser zû sar dibû jî, lê belê li ser Sîser çay xwevexwerin çay çiqas xweş e we zanibûya!
Bi dil û çavê Sîser çawa ezê ji we re vebêjim delaliya welatê Xerzan!..
Bi dûrbûna xwe ya ku ji 50 mêtro tîneê 7 mêtro, li başurê me çiyayê Mava û heta Herakolê çiqas mij û dûman hebe jî dîsa jî xuya dike. Bajarê Sêrtê, belê Sêrt warê hevala Silav ku 2004, hevalê Kendal Midyat û Doxan Hesekê 2005 di pêkanîna çalakiyekê de bi qehremanî şehît ketibûn li ber çavê min e, û navça Şîrvan, Bayîqan û Kurtalan xuya dike. Çiyaya Qalanus jî bi heybeta xwe baş xuya dike.
Erê Sîser, bejn û bilindbûna zinarên te ji ya birayên te Kurîs û Kember bilndtir e û tu bala welatê Xerzan tevî dikşînî ser xwe!
Li gor mîtoolojiyê ku gundî dibêjin Sîser birayê mezin, Kurîs ê piçuk e û Kember xwuşka wan e. Emê bixwezin rojek herin mêhvandariya Kember jî.
Wek ku te bala me jî kişand ser xwe, bi sedan hevalên ku li meyîzandina te têrnedibûn li derdora te mane û ji kaniyên ber sînga te ava cemidî vexwerina, Merwan, Mizgîn, Xêrî, Xelîl, Kemal û gelek qehremanên şoreşa Kurdistanê. Wan jî tu dîtî û te jî wan dît!..
Erê Sîser ez çiye te binivîsim? Giha û kulîlkên ku li ber bayê ji navserê tê dihejin, anjî ew dengê bayê te ku wek sitrana dibêje deng jê tê û bêhnek xweş li rûye me dide... Û xweşikbûna pezkoviyên te ku ji me natirsin. Belê rastî jî me yek bizin û sê karikê wê ku bêyî ku ji ber me birevin li pêşya me dimeşîn, maka wan jî ji ber ku çêlikên wê baş nikarîbûn bimeşin hêdî hêdî bi wan re dimeşî. Makeke ku sê karikê wê heyî, ev jî dewlamendiya Sîse!
Ma ev dewlemendî bi nivîsandinê xilas dibe, pêwîstike li ser wê pirtûk were nivisîn, dibe ku dîsa jî têrê neke.
(Ji Rojnivîska hevalê Heqî Mardîn)
Dê bidome…
- Ayrıntılar
Nasnav: Sarya Afrîn
Nav û Paşnav: Siham Hannan
Cih û Dîroka ji Dayîkbûnê: 1983-Helep
Cih û Dîroka Tevlîbûnê: 1999-Helep
Cih û Dîroka Şahadetê: 15’Gulana 2009 Li Gabarê herêma Çiravê di encama pevçûnekê de
Hertim rêhevaltî bûye çavkaniya jiyana me ya PKK’ê, bi rastî rêhevalatiya jin jî di milê jiyanê de hertim bi girêdaneke mezin xwe nîşanî hevalbendiya me dike. Weke hevalatiya Bêrîvan, Bêrîtan, Zîlan û Viyan. Kevneşopiya ku ji wan hevalan digirt û rêyek rast dane nîşandan, dixwest wê kevneşopiyê bide meşandin û bike jiyanake azad a jinê û civakê. Ew jî banadora xwe li derdora xwe dikir.
Heval Sarya Qamişlo kesayeteke wisa bû ku mîrateya tu hevalê/î li erdê nedihişt. Bihêz bû, hem di aliyê bîrdozî, rêxistinî û hem jî ji aliyê şerkirinê de. Di her perwerdê de jî ew hêza xwe dixwest bide hevalên xwe. Her tiştê xwe bi ezmûn û zanistî dida. Bi kesayetê ku ava kiribû jî xwedî li partîbûyinê derdiket tu caran tawîz nedida. Pîvanê xwe di wê astê de bû. Tu caran li himber pirsgirêkan moralê xwe nedixist. Dixwast di demekî kin de pirsgirêkên ku derketine çareser bike. Bi vî şeklî jî moralek mezin dida derdorê xwe. Cihê ku ew têde ba, tu caran bê moralî û pirsgirêk nedima. Bi perspektifên azadiyê re dimeşiya. Ji ber wê jî kêsên ku li derdora heval Sarya bûna, bi dilpakî û bi rêzê nêzîk dibû. Li ser pîvanan rast meşdin wek mînak bû.
Şerê ixanetê yê YNK’de jî heval Sarya xwedî bandorekî mezin bû. Xwedî li hevalên xwe yên şehîd derket û rûmeta wan li erdê nehişt. Li himber wî şerê ixanetê jî bi dilê xwe yê tolhildanê gavê xwe paş de neavêt di û nav me de jî dudiliyê qet qabûl nedikir. Di çerçoveya rêxistinê de hertim têkoşîn dida. Heta ew kesên ku dudilî dijiyan, dixwest qezenç bike û qezanç dikir jî.
2001’an heval Sarya ji yekîna me qût bû. Dema ku heval Sarya çû şûnde cihê wêna pir diyar bû û me hemûyan pir hîsdikir ku ji me dûr ketiye. Tenê ew hêza ku heval Sarya ku dayî me, me bi wê wateyê ew valatiya ku cihê heval di nava me de dihat jiyan kirî me tejî dikir. Yanî çiqas ji nav me dûr ketibû jî hertim weke ku li cem me bû. Dîsa heval Sarya di pêngava 1’ê Hazîranê de jî, li himber dijmin bi seknekê bi biryardariyekê herî xurt sekinî û serkeftin ji xwe re esas girt û têkoşînek mezin derxist holê.
Dema ku di sala 2006’an de dijmin Rêber APO îşkence kirin, heval Sarya bi pêşniyar û îsrarê xwe hate Bakûrê Kurdisatanê ji bona ku wê kîn û nefereta di dilê xwe de ku li himber dijminê xwînxwar vale bike û ji hevalên şehîd re bibe bersiv. Kelecaneke wisa avakirîbû di rûçinê xwe de, ji bona wêna jî ew kelecan û moral dida hevalan. Di despêkê de hat çiyayê Cudî û di demekî kin de jî bi xwezaya Cudî re bû yek. Ji ber ku ew xweza ew îfade dikir. Bi wêna jî rastiya dijmin tam fêmkir. Hêzêk mezin di kesayeta xwe de dida nîşandan. Piştre jî heval Sarya ji Cudî berê xwe da, cih û warên Egîdan Çiyayê Gabarê. Li wê derê jî ew taybetmendiyên xwe domand. Bi hêviyên xwe yên azad berê xwe da kerwanê şehîdan. Bêguman di şerek mezin û dijwar de laşê xwe kir sîper ji bona xaka pîroz Mezrabotamya.
Pêwîst e ew bê zanîn, ew tiştên ku heval Sarya dixwest avabike di nava jiyana me de em xwedî lê derkevin û têkoşîna xwe bilind bikin ku em bibin layîqê hevalatiya heval Sarya û hevalên şehîd.
Rizgar Dilşêr
Ez dizanim çi dibêjin
Wan çavên te
Wan awirên te
Lê dîsa dîrok bêbext e…
Bila bipirsin
Çi dibejin wan çavên te
Awirên te bangên çi ne?
Kedxwar têr nabin ji xwînê
Û giyana me
Lê wê biteqin mîna genan
Ew awirên te yên zarokî û jiyanî
Dê wan biteqîne…
Ew kujerên dayikan e
Ew kujerên zarokan e
Ew kujerên ciwananan e
Ditirsin ji ramanên Rêber APO
Ditirsin ji şerwanên azadiyê
Û awirên
Awirên azadî û jiyanê
Rêber Celal
2. Şubat. 2010
Ji bo Bîranîna Şehît Sarya Afrîn
- Ayrıntılar
Dil bi girîn e û çav hêsiran dibarîne
Payîz e li çiyayê Gabarê
Pel weşîn ji gulyên darê
Bû Payîz û bi rengê zêrîn xwe xemiland
Ji bo rêkirina heft gulên Biharê
Sor gulên ku navên xwe bi neqşa zêrîn nivîsandin.
Di nav dilê Gabarê de
Sor gulên ku zeml û şemala xwe dabûn Gabarê
Bilbil dixwîne û dilorîne li ser sê awazan
Gulên nû bibûn xemla wê li Gabarê
Digrî Bilbil li ser Xwînda, Serdem û Gulbiharan
Rondik ji çav, xwîn ji birîna dil tê xwarê
De negrî hevala min negrî
De negrî û bi lêvên diricifin nepeyvîne
Peyvên dil dişewtîne û digrîne
De negrî Gabara min negrî bi çavên ku
Gelek qehremana dîtiye
De negrî bi çavên ku gelek leheng û fermandarên
Mîna Adil û Gulbiharan dîtiye
De negrî bi çavên ku gelek Egîdên
Mîna Rozerîn, Harûn û Bêrîtanan dîtiye
De negrî Gabara min negrî
De negrî Gabara min
Bi çavên ku gelek ciwanên
Mîna Xwînda û Serdema dîtiye
De negrî dilê min negrî
De negrî li ser Evîndarên azadiyê
De negrî hevalên min negrîn
Li ser veqetînên di tariyê de
Dibin stêrk.
De negrî dayê negrî
Li ser dest û sîngê ku
Gelek zarokên azad mezin kiriye
De negrî Payîza min negrî
De negrî Gabara min negrî
De negrî
Ş. Seyda Serdem
Bagok
- Ayrıntılar
Beriya her tiştî dema ku ez ber bi Gabarê ve diçûm dilê min tijî kelecan bû.
Bi sala ye ev cihên ku min mereq û xiyal dikir ez diçûmê. Bi xweş û dilşad jiyankirin, bi rastî jî hesteke pir bi wate û xweş e. Ji ber ku cih û wareke hem di aliyê dîroka partiya me de cihekê xwe yê pir girîngî heye, hem jî bi bedewbûna xwe û dewlemenidiya xaka xwe ya pîroz mirov li ber xwe ve dikişîne nava dilê xwe ku mirov wê hestên bi wate û ku zû bi zû nayê jiyankirin.
Dema em beriya ku bi rêbikevin, hevalê Sebrî ji me re civîna ku li darxistî, ji bo min û hemû hevalan pir baş bû. Ev civîn ji bo pratîka demê pêş ve biçe hîn zêdetir perspektîf û hêşyarî da me. Balkişandina ser gerîlatiyê bi rastî jî xalekê di cih de bû. Pêwistiyên rêzikên jiyana gerîla bi cih anîn pir girîng bû. Em ê niha ji Çiravê ber bi Gabrê ve bikevin rê. Ez di dilê xwe de heskirinek mezin, heyecan û coş dijîm, ji bo ku ez diçim Gabarê, da ku kîn û tolgirtina di dilê xwe de birijînim li ser dijmin.
Dema par Şehîd Serdem şehîd ketî, min soz da ku ez biçim herêma Gabarê, dema ku ez bi cih tînim, ji aliyekê ve kêfxweşî û ji aliyekê din ve jî dema ez li heval digerim û nabînim pir pê diêşim û xemgîn dibim. Tevî her tiştî ew soza ku ez didim, pêwistiyên wê heyanî dawî bi cih anîn, min pir kêfxweş dike.
Herî dawî dema ku min nivîs li vê lênûsê nivîsand, weke ku min dixwest min nikaribû ku ez binivîsim. Ji ber ku mirov çi bîne li ser ziman jî ji bona bedewbûna vê xaka pîroz dîsa mirov kêm dimîne.
Ez hêvîdar im hevalên ku bêne herêma Gabarê bikaribin hestên xwe wek dixwazin û wan hestên ku di kûrahiya dilan de jiyan dikin, li gorî dilê xwe bikaribin binivîsîn û bikin malê dîroka bi wate.
Slav û Rêzên Şoreşgerî
Azad Torî
Çirav/ Gabar
7.10.2008
- Ayrıntılar
Nasnav : Hebûn Garzan
Nav û Paşnav: Vesile Altürk
Cih û Dîroka Tevlîbûnê: 1984-Qilaban
Cih û Dîroka Tevlîbûnê: 1996- Qampa Etrûş
Cih û Dîroka Şahadetê: 15’ê Gulan 2009’an li Gabar li herêma Çiravê, di pevçûnekê de şehîd dikeve.
Hevala Hebûn min di salan 1996’an de naskir. Ji malbatekî bi welatparêziya xwe tê naskirin, di temenekî biçûk de tevlî nava refên rêxistinê dibe. Ew ji bo bibe xwedî nasname û azad bijî her wiha azad bibe, ber bi çiyayên azad ê Kurdistanê ve meşiya. Meşa wê ya destpêkê hêzek mezin xistibû nav laşe wê. Hevala Hebûn di jiyana xwe de hertim weke bilbilekê bi coş bû. Ew coşbûyîna wê di aliyê gel de hezkirinek derxistibû holê û bi her awayî tunebûyîna wê jî êşeke mezin ava dikir.
Hevala Hebûn weke Hebûna wî gelî gava xwe diavêt û dixwest hertim li gorî wêna bimeşe û gavê xwe bavêje. Ji lewre bi vî awayî girêdana wê bi tevgerê re xurt bû. Ew jî weke gelê xwe zarokeke penaber bû. Di penaberiyê de nasdike vê jiyanê û her wiha çarenûsa gelê xwe, ji ber wê jî tu caran zarokatiya xwe nejiya. Hertim di nava êş û eleman de mezin bû. Ew jî hişt ku li himber dijminê xwînxwar kîn û nefreta wê kûr û dijwartir be. Ji ber wê çendê ket nava lêgerîna azadiyê û tolhildanê.
Weke jinek kurd hertim birçiyê azadiyê bû. Xwestaka wê ew bû ku hertim jiyanek azad jiyan bike û bide jiyankirin. Ji ber ku di zarokatiya xwe de jî ew azadiya zarokan jiyan nekiri bû. Rêhevala Hebûn dizanî bû ku azadî li gorî dîsîplîn, rêçik û qaîde gav avêtin dixwest, ji ber wê jî wana hertim di jiyana xwe de xurt digirt û nedixwest ku ti caran tawîz bide. Ew taybetmendiya wê ya jî moralek dida derdor û şad dikir.
Di sala 2006’an de ji bona xiyalên xwe yên bedew derbasî qadên şer, Botanê bû. Xwesteka wê ya herî mezin pêkhatibû. Gelo gihişt mirazê xwe, bêguman bipirsin. Erê rast e tiştê dixwest hemû pêk neanî. Li gor pêkanînên xwe jiyankir. Gavê xwe hertim li gor wê avêt. Ew jî bes e ez dibejim. Li gor xiyalên xwe jiyankirin jî, gihiştina xeyalên xwe ye…
Silav û Rêzên Şoreşgerî
Agît Goyî
- Ayrıntılar
Dema ku rojekê me amadekariyên kar û xebatên baxçe dikir, ji nişkê ve xeber hat û gotin xwe amede bikin, emê biçin, karekê me li yekîna Şehîd Devrîm heye. Hetanî (bi qasî 40 kêliyan) em ji noxtê dûr ketin, heval Sozdar (rêveberiya yekîna me) ji min re got, heval tu dizanî emê biçin yekîna Şehîd Devrîm, tu dizanî sedema xwe çi ye? Dema wisa got, texmîna min jî ji bo civînê çûyîna yekînaye Şehîd Devrîm bû, min ev texmîna xwe jêre got, ji min re got, “rast e me ji hevalan re wisa got ku hevalên din jî ji bo hatinê heter nekin. Dema mijar dibe çalakî, hemû heval ji ber ku dibêjin ez jî dixwazim werim û heta hinek heval hene pir heter dikin. Lewma jî min ji hemû hevalan re negot.” Gava ku hevala Sozdar ev mijaranan bi min re parve kir, ji ber ku ev çalakiya min a yekemîn bû, ji kêf û dilgeşiyê min digot qey baskên min ê çêbibin, ez ê bifirim biçim Şemzînan. Ruxmê rêya yekîneya Şehîd Devrîm 8 demjimêr, min nedizanî gavên min çawa têne avîtin. Ji lewre ev çalakiya min a yekem bû û derfetê hêrs û tola di hûndirê xwe de di ser dijmin de min ê vala bikira.
Wê demê koma me heval Şehîd, Botan Elbak, Şehîd Bager Amed, hevala Sarya Firat, hevalê Necmî Çelê, hevala Sozdar Efrîn û ez bûm. Koma me hemû jî pir bi coş û moral bû. Hem ji ber tevlêbûna çalaliyê, hem jî ji ber piştî demekê dirêj şunde me yê hevalên yekîneya Şehîd Devrîm bidîta, hetanî ku em gihiştin yekîneyê me hem slogan diavît û hem jî dimeşiyan. Dilgeşî û xiroşiya hemû hevalan di asta lûtkeyê de bû. Dema em gihiştin cih, me yeko yeko silav da hevalan û rewşa wan pirsî. Rewşa wan pir başbû û moralê wan ji ya me ne kêmtir bû. Roja dîtir hemû hevalan amadekariyên çûyîna çalakiyê qedandibûn, bi tenê li benda xwendina vesazkirina di nava çalakiyê de cihê hevalan bûm. Hema bêje dilê hemû hevalan bi daxwaza di refa êrîşê de cih girtinê ve lê dida. Di babeta çalakiyan de ji ber fikara, bila tiştê tê hevalê/a min bila bê min heval her ji bo refa pêş xwe pêşniyar dikin. Ji ber vê sedemê jî hemû hevalan di ya xwe de heter dikirin. Digotin, divê ez biçim refa pêş, kîn û nefreta xwe di ser de dijmin de vala bikim. Ger tiştek neyînî bibe jî bila were min. Di nava van hest û daxwazan de vesazkirinên hevalan hate xwendin. Bêguman li gorî dilê hemû hevalan nebû. Çalakî bi vesazkirineke berfireh ve tê pêk anîn û bi vî rengî îxtîmala serkeftinê zêdetir dibe. Yên êrîş bikin, ên parastin bikin, amadekirina cebirxane, teqviye, amadekariyên zivirandinê û hwd. di van hemû beşan de pêwîst e heval cihê xwe bigirin ku çalakî rêk û pêk biçe encamê. Welhasil gava ku vesazkirin hate xwendin, hevalên di baskê êrîşê de cih digirtin moral û dilgeşiyeke pir xurt li wan wer bû. Her çi qas hevalên mayî hin xemgînî jiyabin jî di encamê de daxwaza me hemûyan serketina çalakiyê bû. Me jî ev nêzikatî ji xwe re bingeh girt û ketin di nava hewldana kar û xebatên baştir kirinê. Ez ji bo naskirina rê çûm. Min ê piştre heval bianiya û ji ava Hecî Begê derbas bikira. Di vegerê de ez rastî koma êrîşê hatim. Pêwîst bû ev kom berî komên din biçûya û cihê xwe bigirta. Şehîd Devrîm jî di nava komê de bû. Qet ji bîra min naçe Şehîd Devrîm li min pirsî, “heval te rê nas kir, tu yî karibî hevalên din bînî? Min got rast e heval, min nas kir”? got, “baş e, jixwe serkeftina ya me ye û di heman demê de emê vê çalakiyê bi serkeftineke mezin bi ser bixînin” xatir xwestin û çûn.
Ji ber ku kar û xebatên pêwîst dikir hevalan bi moroleke mezin ve bi cih anîn, hem di milê siyasî û hem jî di milê leşkerî de serkeftineke pir baş hate bi dest xistin. Rojeva Tirkiyê di carekê de qulibî û ji bo hevdîtinê çûne li ber lingê Rêbertî. Di milê leşkerî de jî min pir cebirxane li ser dijmin rakir. Belê behda çalakiya Konservê dikim. Di encamê de nêzî 35 leşker hatin kuştin bi qasî 45 leşker jî hatibûn birîndar kirin. Di vê çalakiyê de hevalê Devrîm û Botan Elbak şehîd ketin.
Heval Devrim ji milê xwe birîndar dibe, her çiqas heval jêre dibêjin, tu birîna xwe re eleqedar bibe, bila hevalên teqviye werin te bibin jî heval Devrîm napejirîne, ceka xwe dikre dibêje “ez dikarim li ber xwe bidim û êrîşê berdewam bikim”. Bi vî rengî diçe û şehîd dikeve. Hevalê Botan jî piştî ku çeperekî dijmin diruxîne, bi qehremaniyeke mezin şehîd dikeve.
Cara yekem bû ez tevli çalakiyekê dibûm. Di hûndirê vê demê de min ji her demê zêdetir giyanê hevalatiyê PKK´ê dît û jiyan kir. Her çiqasî min di derbarê bîranînên şer de pir heval guhdar kiribû jî, lê belê yeko yeko jiyan kir birastî jî pir bi wate û cuda bû. Ji lewre mirov ti carî kêliyên jiyaye di asta tê xwestin de ango wan kêlî û dîmenên di mêjî û dil de nikare parve bike. Hîna jî pir hewl didim lê belê bi qasî kum in jiyaye û dijîm nikarim pênase û vebêjim. Weke dawî dikarim vê bibêjim ku ezê bibim şopdarê rêya wan û hemû hevalên şehîd û hevalên me yên li ser xeta partiyê jiyan dikin.
Silav û Rêzên Şoreşgerî
Leyla PENABER
21.4.2013
- Ayrıntılar